Prilužje: Održana tradicionalna litija povodom seoskog sabora
U porti crkve Svete Nedelje u Prilužju održane je tradicionalna litija, koja se po pravoslavnom kalendaru proslavlja u nedelji nakon praznika Svete Trojice ili Duhova.
Uoči praznika koji je ujedno i sabor u ovom najvećem srpskom mestu u opštini Obilić ispred crkve svete Nedelje je umesto, vremenom oštećenog obrednog drvenog krsta, postavljen inspirativni kameni krst – dar porodice Zorana S. Rakića.
Povodom praznika, bogoslužio je mesni paroh Milutin Kojić koji je i presekao kolač. Domaćin slave ove godine bio je Ljubiša Andrić dok se za narednu godinu prijavio Nebojša Minić.
Litija kao moleban za kišu, rod i berićet na njivama I u poljima seoska je zavetina od davnina. Održava se ispred starog crkvišta na groblju u Prilužju na mestu na kome je 1967.godine sagrađena crkva Svete Nedelje.
Ostala je priča da su se do Drugog svetskog rata vernici okupljali oko krsta ispred starog crkvišta, gde bi sveštenik održao molitvu a onda bi krstonoša uzimao krst, barjaktari crkvene barjake i litija je kretala kroz selo i polje. Okupljeni momci i devojke pevali su dodolske i druge pesme sakupljali poljsko cveće, klasje neuzrelog žita, livadsku travu. Ispred starog drveta-zapisa u polju, koje je bilo obeleženo nekom prirodnom pojavom, opet bi bila održana molitva, a litija bi kroz polje nastavila drugim putevima ka selu.
Krst okićen klasjem, poljskim cvećem i travom bi bio vraćen ispred crkvišta. Mladi bi otišli do „ledine“ mesta za saborovanje gde su ih čekali svirači uglavnom sa violinama i klarinetima. Tu bi se nastavljala igranka do kasno popodne kada se išlo kućama na bogatiji ručak.
Posle Drugog svetskog rata litija se održavala ispred crkvišta a potom, kad je izgrađena, ispred crkve svete Nedelje u u crkvenoj porti.
Sabor sa ringišpilima i drugim zabavnimn sadržajima nastavljao se na seoskoj ledini. Veselje je trajalo do duboko u noć sa igrankom za mlade u Domu kulture gde bi za sabor bilo više od 1000 posetilaca.
Danas pored liturgije, litije i sečenja kolača, ispred crkvene porte ima neizbežnih prodavaca dečijih igračaka i proslava po domaćinstvima koje su ipak dosta skromnije i manje posećene nego pre dvadesetak godina.
Dragiša Terentić
