Vladimir Pogačić

Filmski reditelj Vladimir Pogačić umro je 13. septembra 1999. godine u Beogradu. Pogačić (1919-1999) jedan je od najistaknutijih filmskih autora socijalističke Jugoslavije tokom pedesetih godina, a potom dugogodišnji ugledni direktor Jugoslovenske kinoteke u Beogradu.

Pre Drugog svetskog rata studirao je istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, a posle rata film na Visokoj filmskoj školi u Beogradu.

Kao filmski režiser debitovao je 1948. „Pričom o fabrici“, u produkciji Zvezda filma iz Novog Sada. Među Pogačićevim filmovima izdvajaju se prvi jugoslovenski špijunski film „Poslednji dan“ (1951), nastao prema scenariju Oskara Daviča, „Anikina vremena“ (1954), prvi jugoslovenski film distribuiran u Sjedinjenim Državama, temeljen na noveli Ive Andrića, „Veliki i mali“ (1956), prvi jugoslovenski celovečernji igrani film nagrađen na nekom međunarodnom festivalu (za režiju u Karlovim Varima), „Subotom uveče“ (1957), reprezentativni film savremene tematike onog doba, te „Sam“ (1959), za ono vreme neuobičajeno psihološki orijentisan partizanski film. U produkciji Jadran filma snimio je filmove „Pukotina raja“ (1959) i „Čovjek sa fotografije“ (1963), kojim je i zaključio svoj opus.

Od 1954. do 1981. bio je direktor Jugoslovenske kinoteke i za to vreme je izrazito unapredio njenu delatnost, obezbedivši joj veliki međunarodni ugled. U razdoblju između 1969. i 1971. te 1979. i 1981. bio je potpredsednik FIAF-a (Međunarodna organizacija filmskih arhiva), a između 1972. i 1979. i predsednik; u razdoblju predsednikovanja FIAF-om bio je i potpredsednik Saveta za film, radio i televiziju (CICT) pri UNESCO-u.

Takođe je bio i predavač na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju (kasnije Fakultet dramskih umetnosti) u Beogradu, te glavni urednik uticajnog časopisa Film danas.