Vojislav Vučković

Srpski kompozitor, dirigent i muzikologa Vojislava Vučkovića, profesora muzičke škole „Stanković“ i dirigenta Beogradske filharmonije, saradnika mnogih listova i časopisa, jednog od pokretača i glavnih urednika „Nedeljnih informativnih novina“, ubijen je u Beogradu 25. decembra 1542 godine od nacista.

Vučković je rođen  18. oktobra 1910. godine u Pirotu. Revolucionarnom studentskom pokretu pristupio je početkom tridesetih godina, za vreme studija u Parizu.

Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1933. godine. Svoju antifašističku i komunističku opredeljenost izražavao je i u muzici (simfonijske poeme „Burevestnik“, „Ozareni put“ i dr). Februara 1934. položio je doktorat iz filozofije na Karlovom univerzitetu u Pragu, s tezom „Muzika kao propagandno sredstvo“.

Bio je organizator studentskih recitativnih horova. U njegovom stanu, u Skadarskoj ulici, držani su ilegalni partijski sastanci. A 1938. godine u njegovom stanu se Josip Broz Tito sastao sa grupom intelektualaca-komunista.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, uključio se u Narodnooslobodilački pokret. Sredinom 1941. morao se povući u ilegalnost, jer je bio potkazan policiji, ali je i dalje nastavio, aktivno, da radi. Organizator je akcije za prikupljanje potpisa kulturnih i naučnih radnika, kao odgovor na „Apel srpskom narodu“.

Uhapšen je 24. decembra 1942. godine, a sutradan je umro, od zadobijenih rana prilikom hapšenja i mučenja u Specijalnoj policiji.

Osnovna muzička škola u Čačku nosi njegovo ime, kao i muzička škola u Beogradu.