Beogradsko četvorojevanđelje
Prva knjiga na ćirilici u Beogradu štampana je 1552. godine i poznata je kao „Beogradsko četvorojevanđelje“. Knjigu, koja predstavlja dragocen izvor za upoznavanje prilika u Beogradu sredinom XVI veka, štampao je Trojan Gundulić, pripadnik dubrovačke kolonije u Beogradu.
Jedina poznosrednjovekovna štamparija koja je proradila u gradu, a nije bila vezana za manastirsku sredinu, pojavila se u Beogradu. Zaslugom kneza Radiše Dmitrovića i dubravačkog trgovca Trojana Gundulića, jeromonah Mardarije je 4. avgusta 1552. završio štampanje „Beogradskog četvorojevanđelja” u današnjoj srpskoj prestonici.
Jeromonah Mardarije, koji je završio štampanje Beogradskog četvorojevanđelja, po svoj prilici je zanat izučio u Veneciji, a zatim je radio u Mileševi, Beogradu i Mrkšinoj crkvi. Ondašnji majstori su bili univerzalni: sami su pripremali šrift ‒ kalup, gravirali drvorezne ploče za realizaciju ilustracija i ornamenata, sami su formirali tekstualnu formu i otiskivali knjigu.
Beogradsko četvorojevanđelje štampano je u 16. veku, u vreme Sulejmana Veličanstvenog, čija je vladavina trajala punih 46 godina. Za to vreme, u Srbiji je štampano devet liturgijskih knjiga u šest štamparija. Sa sultanom Selimom Drugim, njegovim naslednikom, dolazi druga politika, tako da je kraj 16. veka, u oblasti srpskog štamparstva, obeležila pustoš. Zbog velikih poreskih dugova prema Turskoj, mnogi manastiri i crkve morali su biti prodati. Beogradsko četvorojevanđelje je jedina knjiga te štamparije, i nije poznato kako je i kada prestao njen rad.
