Trojna ofanziva na Srbiju
Snažnom artiljerijskom vatrom duž celog fronta na Dunavu, Savi i Drini, petog oktobra 1914. godine, u Prvom svetskom ratu počela je ofanziva Centralnih sila na Srbiju.
Trojna invazija na Srbiju je počela 5. oktobra 1915. godine i to je bila četvrta ofanziva Centralnih sila na Srbiju, koja je posle tri neuspešne rezultovala slomom srpske vojske i njenim povlačenjem preko Crne Gore i Albanije.
U trojnoj invaziji su učestvovale Austrougarska i Nemačko carstvo, a 14. oktobra im se pridružila i Bugarska. Suštinu ove ofanzive činili su pokušaji okruženja i uništavanja srpske vojske. Izrađen je operacijski plan zajedničke ofanzive protiv Srbije i Crne Gore.
Glavni realizator i komandant ovih učesnika u ofanzivi bio je general August Makenzen. Za upotrebu austrougarskih snaga bio je obavezan da konsultuje Vrhovnu komandu u Beču.
Planom je bilo predviđeno da se srpska vojska obuhvati sa severa (iz Srema i Banata) i sa istoka (iz Bugarske). Planirano je da se glavni udar izvede sa severa. Izvodio se preko Save i Dunava. Nosilac glavnog udara bila je 11. nemačka armija koja je dejstvovala velikomoravskom dolinom i 3. austrougarska armija koja je imala zadatak da dejstvuje preko Beograda na jug.
Po ovom planu sa istoka prema Nišu i Kruševcu dejstvovala je 1. bugarska armija. U sastavu Makenzenove grupe nije bila 2. bugarska armija, koja je napadala Makedoniju sa zadatkom da prekine vezu srpske vojske sa Grčkom. Po ovom planu austrougarske snage dejstvovale su i preko Mačve ka Valjevu i od Višegrada ka Užicu.
